Over verwachtingenmanagement

Na een week of drie begint het online onderwijs te wennen. Of in elk geval, het ‘emergency remote teaching’. In de afgelopen weken regende het op Twitter, LinkedIn en via andere media adviezen, tips, voorbeelden, webinars en blogs over online leren. Daaronder waren veel ‘quickstarts’ en handleidingen voor bepaalde tools, werden overzichten gepubliceerd van welke tools geschikt zijn voor welke onderwijsactiviteiten en was er een roep om toch vooral verder te kijken dan ‘de knoppen’, en oog te hebben voor digitale didactiek, volgens veel bronnen wezenlijk anders dan de reguliere didactiek in het klaslokaal. Vrijwel elke instelling richtte een website in met adviezen en handleidingen. Via de Vraagbaak Online Onderwijs proberen we veel van deze kennis te bundelen, te duiden en te delen. Aan informatie geen gebrek dus, integendeel.

Temidden van die wervelwind aan informatie staat de docent, geflankeerd door degenen die hem of haar willen ondersteunen: learning designers, coaches, onderwijskundigen. Maar wat mag en kun je als opleiding, als instelling en als sector eigenlijk vragen van die docent, en van die ondersteuner? Wat is realistisch, wat niet, en wat is goede ondersteuning?

In de afgelopen weken verscheen steeds vaker de roep om de verwachtingen te temperen. Immers, een snelle omschakeling naar online onderwijs, of onderwijs op afstand, zou onder normale omstandigheden al veel vragen, maar de omstandigheden waarin dat nu moet zijn verre van normaal. Verplicht thuis werken, kinderen thuis, zorgen over de eigen gezondheid en die van familie en vrienden, het heeft allemaal invloed op de belastbaarheid, de productiviteit, de motivatie en emotionele balans van iedereen in het hoger onderwijs. Naast alle technische en onderwijskundige informatie op de Vraagbaak is het goed om ook daar aandacht voor te hebben. Daarom een selectie van adviezen en reflecties.

Bord met de tekst Caution Runners

Verwacht geen wonderen

Wilfred Rubens bespreekt in deze blog het artikel The Difference Between Emergency Remote Teaching and Online Learning van Charles Hodges, gepubliceerd op de website van EDUCAUSE. De bottomline: als gevolg van de duizelingwekkende snelheid waarmee onderwijs nu online moet worden georganiseerd kan niet worden verwacht dat de kwaliteit gelijk blijft of dat optimaal kan worden geprofiteerd van de mogelijkheden van (goed voorbereid en ontworpen) online onderwijs. Improvisatie en overbelasting zorgen voor stress bij docenten en ondersteuners.

Willem van Valkenburg van de TU Delft schreef al enkele weken geleden een blog met dezelfde strekking: Ambiguous times for online education.

Een marathon, geen sprint

Pedro de Bruyckere gaf, eveneens al een aantal weken geleden, de waarschuwing al: Pas op, dit wordt een marathon, geen sprint. Oftewel: doseer je inspanningen en voorkom teveel piekbelasting. Verwacht van jezelf niet dezelfde kwaliteit als normaal. Maar dat is lastig, niet alleen in het onderwijs. De NOS kopte begin april al: Steeds meer thuiswerkers zitten erdoorheen.

Erkenning en herkenning

Juist als je samenwerkt en elkaar niet ziet is het belangrijk dat je elkaars inspanningen herkent en erkent. Ja, aandacht voor onderwijskwaliteit is ook nu belangrijk, en ja, dat geldt ook voor toetsing. Maar dat laat onverlet dat het ook fijn is als een collega, leidinggevende of student waardering uitspreekt voor wat je hebt gedaan. En vice versa. Dus heb ook aandacht voor die erkenning, zoals bijvoorbeeld docenten en studenten over en weer deden op LinkedIn. Of zoals mijn eigen werkgever, Avans Hogeschool deed, door bij alle medewerkers een bos tulpen met hart onder de riem te sturen (voorbeelden van andere instellingen zijn van harte welkom in de comments). Wat ook helpt: digitale koffiemomenten, lunches en borrels om elkaar ook buiten de formele overlegmomenten even te zien. En een gezonde, muzikale dosis hart onder de riem op YouTube op zijn tijd.

Vraag je eens af: wanneer heb jij het laatst een collega een compliment gegeven?

Hoe organiseren instellingen ondersteuning aan docenten?

Elke instelling levert ondersteuning aan docenten, centraal of decentraal, pro-actief of op basis van vragen, via een training, via coaching, via een website, met een eigen infrastructuur. Wil je meer weten over hoe andere instellingen dit aanpakken? Kijk, luister en chat mee tijdens het webinar dat we over dit onderwerp organiseren op donderdag 9 april.

Author

Marian Kat - de Jong

Comments

Dit artikel heeft 2 reacties

Reactie van Hanneke van Riel

Fijn dat je hier over schrijft, Marian! Laten we alsjeblieft onze collega’s (én onze studenten!) goed in de gaten houden. Er zijn grote verschillen in draagkracht, verwacht niet automatisch hetzelfde van je collega’s als van jezelf. Laat iedereen naar eigen vermogen bijdragen aan deze gigantische krachtsinspanning. En samen kunnen we heel veel!

Als antwoord op door Hanneke van Riel

Reactie van Marian Kat - de Jong

Dankjewel Hanneke, helemaal mee eens. Ik zie veel moois ontstaan deze dagen, maar ook veel spanning - door hoge eisen aan jezelf te stellen (ik ben geen uitzondering), doordat je eenzaam bent of juist tijd voor jezelf tekort komt, of omdat je niet voldoende hebt aan theorie via de laptop (maar bijvoorbeeld het lab mist).